به مناسبت ایام پر خیر و برکت ماه ربیع الاول که در دهه اول آن با شهادت امام حسن عسکری علیه السلام و به امامت رسیدن آخرین ذخیره الهی بقیه الله حضرت حجه ابن الحسن روحی فداه و آغاز غیبت صغری می پرد ازیم به حوادث این ایام :

هنگامی که امام حسن عسکری (ع) درجمعه هشتم ماه ربیع الاول سال 260هجری به شهادت نوبت امامت به آخرین گوهر تابناک خاندان پیامبر، حضرت مهدی (ع) رسید، هر چند که آن بزرگوار در میان خلق ظاهر نمی‏شدند اما افراد مورد اعتمادی مرتب خدمت ایشان رسیده و مسائل و مشکلات شیعیان را عرضه نموده و راهنمائی‏ها و فرمان‏های آن پرتو فروزنده الهی را به مردم ابلاغ می‏کردند.

این اشخاص که از نظر ایمان و پرهیزکاری و اعتماد و وثوق، زبده‏ی مسلمانان آن دوره بودند، واسطه‏ی بین مردم و آن حضرت بشمار می‏رفتند و راهنمائی‏های آن حضرت را به  موقع به مردم می‏رساندند.

مطالعه حالات و درک میزان ایمان و تقوای این افراد از طرفی عظمت وجودی ایشان را روشن می‏کند، و از طرف دیگر ما را با امام زمان (ع) بیشتر آشنا می‏سازد، زیرا در لابلای گفتار ایشان - که از معتمدترین و موثق‏ترین یاران ائمه (ع) به شمار می‏آیند - نشانه‏هائی از آن بزرگوار می‏یابیم.

از میان نواب امام زمان (ع) چهار تن، مشهورتر و خاص‏تر بودند، که واسطه بین امام (ع) و عموم مردم بوده و به نواب اربعه معروفند.


ادامه مطلب



طبقه بندی: اهل بیت عصمت وطهارت، 
کلمات کلیدی: ربیع الاول، ماه، عید، امام حسن عسکری، امام زمان، امامت، نواب اربعه، قائم، میثم رسولی، بهایی پژوهی، چرا بهایی نیستم، بها الله، سمری،
مطالب مرتبط: چرابهایی نیستم،
به اشتراک گذاری:
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در جمعه 7 بهمن 1390 توسط بهایی پژوه