با توجه به تلاش برای مخفی ماندن حامیان سایت بالاترین بالاخره در اول اردیبهشت امسال صبر گردانندگان آن به سر آمد  و هویت واقعی خود را مشخص کردند و عید جعلی رضوان را به مراجعه کنندگانشان تبریک گفتند.

برای اینکه شما خوانندگان عزیز با عید رضوان بهایی ها آشنا بشوید داستانی در باره عید رضوان عنوان می کنم:
در سال 1279 هجری میرزا بزرگ خان قزوینی کنسول ایران در بغداد شد و او به همراهی مرحوم شیخ عبدالحسین مجتهد از مخالفان بابیه پس از نه ماه مکاتبه با دربار عثمانی وسایل تبعید بابیه را از بغداد فراهم کرد. فرمان سلطان عملی شد و آنان را به راه انداختند.
باقی مطلب و عکس در اندازه بزرگتر را در ادامه مطلب مطالعه نمائید

بنا به رسم آن دوره، مسافرین بلکه بهتر بگوئیم، تبعیدی‏ها - یک روز قبل از حرکت قطعی به خارج شهر رفتند و در باغ نجیب پاشا اقامت گزیدند تا فردا کوچ کنند. میرزا حسینعلی در آن روز شروع به ساختن سوره و به قول خود آنها «نزول آیات» پرداخت و البته این عمل مقدمه‏ی استقلال بعدی او از دستگاه ازل و باب بود. ولی با این همه آن روز رسما استقلال خود را اعلان نکرد و فقط سالهای بعد وقتی که وی صریحا به ادعا پرداخت، آن روز را روز دعوت علنی و اعلان ظهور خود معرفی کرد و آن ایام یعنی از روز سی و دوم بهار را تا روز چهل و چهارم عید رضوان نامید.

وقتی که به امر گماشتگان دولت عثمانی، حرکت بابیه شروع شد، میرزا یحیی با کارون مرافقت نکرد و به اسم حاجی علی با لباس مبدل به - کرکوک و موصل رفت و از آنجا گاهی جلو و گاهی عقب کاروان حرکت کرد تا به استانبول رسیدند. البته علت این رفتار میرزا یحیی معلوم است. او خود را بنا به وصیت باب مکلف می‏دانست که از انظار مخفی بدارد و نام خویش را به دیگران نگوید. اما همراهی و موافقت او در تبعید، دلیل آن است که بابیها را نمی‏خواسته تنها بگذارد و این خود دلیلی - است دیگر که در باغ نجیب پاشا، میرزا حسینعلی ادعا نکرده بود و الا میرزا یحیی او را در این سفر همراهی نمی‏کرد.

بابی‏ها پس از ورود به استانبول، دو سه روز اول در مهمانخانه، سپس در جای وسیعتری جای گرفتند و چهار ماه در پایتخت عثمانی اقامت کردند تا این که بر طبق فرمان سلطان، آنان را در ادرنه جای دادند.

 

ناگفته نماند که سایت بالاترین از حامیان فتنه 88 بود و البته مسئول اعلام بیانیه ها.... 





به اشتراک گذاری:
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در شنبه 2 اردیبهشت 1391 توسط بهایی پژوه