تشکیلات مرکزی بهائیان در اسرائیل تلاش می کرد با خوب جلوه دادن بیش از پیش به اماکن متعلق به خود، علاوه بر بهائیان، افراد غیر بهائی را نیز به مراکز خویش بکشاند تا از این راه، زمینه‏ی جلب آنها به بهائیت را فراهم آورد.رسانه‏های صهیونیستی در فلسطین اشغالی و سایر نقاط جهان نیز با نمایش این بناها سعی می‏کردند جاذبه‏ی توریستی برای اسرائیل فراهم سازند. از جمله در نشریه‏ی رسمی محفل ملی بهائیان ایران آمده که یک کمپانی معروف فیلم سازی در امریکا فیلمی به نام «اسرائیل از دریا» ساخته که در آن مناظر مربوط به قبر باب و مرکز بهائیت را به نمایش گذارده است. این گزارش افزوده که این فیلم چندی قبل در تلویزیون امریکا در ایران - که پیش از انقلاب در کانال 8 فعال بود - نیز به نمایش درآمده است. [1] .

همچنین دفتر نمایندگی توریسم اسرائیل در امریکا (نیویورک) متن مفصل و تبلیغی در مورد بهائیت و اماکن آن در فلسطین اشغالی به زبان انگلیسی منتشر کرد. این مطلب، بیش و پیش از آنکه یک بروشور تبلیغی برای معرفی جاذبه‏های توریستی اسرائیل، و از جمله جاذبه‏های گردشگری بهائی باشد، به متن تبلیغی بهائی شبیه است. در قسمتی از آن آمده است: «دیانت بهائی، که مروج صلح و اخوت بین افراد جامعه‏ی بشری است، در سال 1844 با ظهور باب در ایران آغاز گردید و باب خود را مبشر [آمدن] نفسی اعز و اشرف از خود [حسینعلی بهاء] معرفی نمود.....» [2] .

حضور گسترده‏ی بهائیان سراسر جهان در اسرائیل نیز منبع درآمد خوبی برای رژیم صهیونیستی محسوب می‏شد. تشکیلات بهائیت نیز سعی می‏کرد بهائیان را برای سفر به اسرائیل و دیدار از اماکن متعلق به خود تشویق کند و این امر به اشکال مختلف انجام می‏شد. به عنوان مثال با ایجاد  بهانه‏هایی،                                                                                                                

 

همچون یکصدمینسال ورود بهاء به عکا، بهائیان را به اسرائیل فرامی‏خواند. همچنین پس از تشکیل یک کنفرانس بین المللی بهائی در نقطه‏ای از جهان، شرکت کنندگان در آن کنفرانس را به «ارض اقدس» می‏بردند و بعضی مواقع نیز، در قالب کاروان‏های نه نفره از هر کشور، وابستگان خویش را به اسرائیل می‏بردند و بالاخره آنان، که برای تبلیغ بهائیت در خارج از وطن خود، عزم مهاجرت می‏کردند، در آغاز سفر برای تشویق، در سفری چند روزه به اسرائیل می‏رفتند و چون معمولا افرادی که در بالا برشمردیم از گروه‏های مرفه و دارای تمکن مالی بودند، سفر آن‏ها به اسرائیل برای دولت این کشور نیز از نظر اقتصادی و توریستی سودمند بود. در این زمینه روزنامه‏ی «جروزالم پست» - که عملا به ارگان تبلیغی بهائیت تبدیل شده بود - در شماره‏ی 28 اوت 1968 خبر داده است که دستجات مختلف بهائیان از کنفرانس پالرموی ایتالیا به اسرائیل آمده‏اند و متذکر شده است که «این عده بزرگ‏ترین اجتماع زائرین بهائی را که تاکنون به اراضی مقدسه مسافرت نموده‏اند تشکیل می‏دهند.» [3] .

هر چه زمان می‏گذشت، تبلیغات بهائیان برای سفر به اسرائیل مؤثرتر واقع می‏گشت و سفر بهائیان به اراضی اشغالی رو به فزونی می‏گذاشت. تا آنجا که شوقی افندی در تلگراف مورخ 7 اکتبر 1953 به کنفرانس دهلی گفته است: «تعداد نفوسی که از دور و نزدیک برای زیارت مقام اعلی می‏آیند، روز به روز در تزاید است و چندین روز، عده آنان از هزار نفر تجاوز می‏نمود.» [4]  اما اشتهای صهیونیست‏ها سیری ناپذیر بود و باید اماکن بهائی فعالیت بیشتری در جذب توریست انجام می‏دادند و همین‏طور هم شد. تا آنجا که شش سال بعد، یعنی در سال 1338، به گفته‏ی سران بهائیت: «در ظرف این یک سال، عدد زائرین و سیاحان» بازدید کننده از اماکن بهائی «به بیش از یکصد هزار بالغ گردیده است.» بدین ترتیب، بهائیت در عرصه‏ی جذب توریست و کمک به اقتصاد شکننده‏ی اسرائیل نیز فعالیت بسزا و در خور توجهی داشته است. 

 

 

[1] اخبار امری، ش 4، تیر 1344، ص 244.

[2] سید محمد باقر نجفی، همان، صص 737 - 739؛ به نقل از: اخبار امری، سال 1333، ش 3 (تیرماه).

[3] اخبار امری، آبان - آذر 1347، ش 8 - 9، ص 592.

[4] پیام شوقی مندرج در آهنگ بدیع، سال 1332، ش 12 - 13، ص 241.

 

 





طبقه بندی: عقائد بهاییت،  تاریخ بهاییت،  ایران وبهاییت،  معرفی بهاییت،  اخبار بهاییت،  عمومی، 
به اشتراک گذاری:
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در سه شنبه 13 اردیبهشت 1390 توسط بهایی پژوه
نمایش نظرات 1 تا 30